HERTELDEN

Çantalar netten...

2012-01-28T03:19:00.000-08:00

UĞURLAR OLSUN

2012-01-23T11:03:00.001-08:00

Yarın Deryanın Dünyasında canım arkadaşım Gülbin var....

2012-01-23T05:14:00.000-08:00

Güzel arkadaşım yarın için sana kolaylıklar diliyorum. Biliyorum sen orada daha çok görüneceksin, bak yeni bir iş daha çıktı sana..))) Napalım bu kadar marifetli olmasaydın....(ama bizim modeller böyle..) Bana her zaman destek ve yol arkadaşı oldun keşke orada olsam da senin heyecanına bende heyecan katsam... On parmağında on marifet diyeceğim sana ama saydım senin marifetler yirmi parmak ediyo.... ne diyeyim artsın eksilmesin .... yarın yüreğim seninle bunu bil....

Deryanın Dünyası çok güzeldi...

2012-01-08T09:49:00.000-08:00

Hem güzel hemde çok samimi bir insan Derya Baykal...bizi çok rahatlattı yayın boyunca...ben hayatım boyunca unutamıyacağım ve her zaman yüzüm gülümseyerek anacağım bir gün yaşadım...
Yayın sonrası rahatlamış bir vaziyetteydik..
Bu resimleri orada bizi ağırlayan Ece hanım çekti..tam benimle konuşurken Derya Hanım....
Kameralar benim üstmde şu an...bense heyecan içinde....)))
Misafir odası burası..))))
Faruk bey çok güler yüzlü...ve sakin...
Sıra bizde az sonra stüdyodayız...
herkes gerildi bir ara...
Marifetlerimizi az sonra sunacağız...
Yayın öncesi Gülbinim bizi resimliyor...fotoğrafcımda yanımda yani....ee ünlü olmak kolay değil anacım...)))

Bu güzellik bizi ağırladı..)))
Sıramızı beklerken onları ben fotoğrafladım..)))ben gene makinamın ardındayım...
Sonra bende çekildim...
Burasıda resim çekilmek için hazırlanmış bir köşe....

5 Ocak Perşembe günü Deryanın Dünyası programındayım...

2012-01-03T03:33:00.000-08:00

Bebek Şekerlerimi ve yapımı tasarımı bana ait işlerimi götüreceğim...Bakalım neler olacak heyecan en üst seviyede....nutkum tutulacak diye korkuyorum bu kadar konuşmayı seven ben..))) en önemlisi ve güzeli Derya Baykal hanım ile tanışmak onunla iki saat bir programda birlikte olmak..Benim için Yeni yıl bu heyecanla başladı bakalım arkasından daha büyük bir heyecan geliyor onuda sonra anlatacağım...izleyin beni .... 14:30 Kanaltürk....perşembe.....sanırım benim uğurlu günüm ...perşembe dünyaya gelmişim annem söylüyor şimdi..)))

http://elisidefteri.blogspot.com/

2011-12-26T10:34:00.000-08:00

Yeni bir blog arkadaşım var...Derya Baykal'ın programında izlemiştim .. çok marifetli ondan öğreneceğim çok şey var... bence internetin en güzel tarafı bu....hadi tıklayın sizde gezin

ürünlerim hazır

2011-12-20T06:19:00.000-08:00

Az sonra kargoya vereceğim....Kullanacak hanım iyi günlerinde kullansın..

Fatmagül'ün eldivenleri...

2011-12-19T00:20:00.001-08:00

Bir mail ile başladı hikayesi...hiç dikkat etmemiştim dizide, meğer el işi eldivenler kullanılmış geçen sezon...siparişi veren bey videolarını bile gönderdi ben rahat çalışayım diye...çok itina edildi bu iş için ne şanslı kullanacak hanım...güle güle kullansın diyorum....beğenilmiş ürünlerim...koyu pembesi içinde sipariş geldi..çok mutluyum bugün çok....yapılan işin beğenilmesi harcanan emeğin kabul görmesi ne hoş..

Çantalar netten...

2011-12-05T23:34:00.000-08:00

Örgücü Ninem nerdesin......

2011-12-05T10:33:00.000-08:00

Blok yazmaya başladığımdan beri takip ettiğim, her gün ne yazmış ne örmüş diye merak ettiğim sevgili Örgücü Ninemizi çok merak ediyorum. Eşinin sağlık durumundan dolayı aramızda değil ama ondan bir haber almak ne bilim, son durum hakkında bilgi sahibi olmak istedim ama elimde mail adresinden başka bir veri yok... eğer içinizde kendisi ile haberleşen varsa bizlere de bilgi verse diyorum....

Bugün 5 Aralık Türk Kadının Seçme ve Seçilme Hakkının verilişinin 77. Yıldönümü

2011-12-05T00:41:00.000-08:00

Yıl; 1934

Aylardan; Aralık

Günlerden; aydınlık bir Çarşamba.

Yollarını kar kapatmış memleketimin,

Kadınlara bahar açmış bir, 5 Aralık sabahı.

Kapılarını, demokrasiye aralık bırakmış kadınların,

Kadınsız meclis olmaz diyenlerin sabahı.

O gün karlı bir 5 Aralık 1934, kadınların baharı.

Artık mecliste topuk sesleri duyulacak,

Dört bir yana haber salın.

Emine’ler,Hatce’ler Ankara’ya yolculuk var kuşanın.

Çabucak yaptı yolculuk planını 18 kadın.

18 kadın girecek meclis kapısından,

Yıl 1935 Ey! Ahali uyanın.

Bursa’dan Şekibe kadın, Erzurum’dan Nakiye,

Sivas’tan Sabiha kadın, Anakara’ya yürüyor bakın.

Bakın da “kadını hor görenler” utanın.

Onlar; Atatürk yürekli kadınlar.

Mertebesi yüksek , alçak gönüllü kadınlar.

Onlar; Ekmeğini, Ankara’nın suyuna katık edecek,

Emeğini halkın meclisine serecekler kadınlar.

Onlar; Oy kullanacak,hayata yön verecek,

Hem seçer hem seçilir cinsten kadınlar.

İşte geldik o günlerden bugünlere ;

Kadına alın yazısı olmuş sanki; Yine mücadele,yine mücadele…

Kadın,

12 yi vurduğunda saat, kül kedisine dönüşmesin diye,

Ayak numarasından değil, haksızlığa ayaklanışından tanınsın diye,

Saçlarımızı kulelerden sarkıtmayacağız birileri tırmansın diye,

Direndik,direneceğiz; “Ananı da al git diyenlere”, teröre, töreye, şiddete,

Pes etmek yok…Sana namus sözü, sana kadın sözü Atatürk,

Mecliste çoğalacak,gururla “AND” içeceğiz.

Bu kadınlar; devrimlerine kurban Atatürk,

Kellemizi alsalar dönmeyeceğiz.

Ayşe ŞAHİN

pet şişelerin inanilmaz geri dönüşleri....

2011-11-27T08:51:00.000-08:00

Marul bahçesi ama duvarda....yaratıcılığın zirvesi...

2011-11-24T12:00:00.000-08:00

taze soğan ağacı .....

2011-11-24T10:41:00.000-08:00

Deprem

2011-11-02T15:23:00.000-07:00

Memleketimizin öbür ucunda meydana gelen deprem felaketi bir kez daha hepimizin yüreğini dağladı. Bütün yurttan oraya yardım edebilme çabalarını tv'den olsun, diğer medya organlarından olsun canlı canlı izledik. Şu anda Tv'8 de Okan Bayülgen'in programında da bu konu işleniyor. Yarın akşam saat sekizde yapılacak Türkülerimiz Van İçin programı ile ilgili konuşuluyor. Toplumsal barışa bir öncülük olacağına inanarak bu yola çıktık düşüncesindeler. Dilerim her şey güzel olur. Vandaki vatandaşlarımızın yerine kendimizi koymamak gibi bir durum olamaz zaten, çünkü her an bizde aynı şeylere maruz kalabiliriz. Bu tür programları izlerken şunu düşündüm ne çok duyarlı insan var ah bir sayabilsem bunları...duyarsız olanları etkilemek adına....İnanıyorum ki herkes üstüne düşeni yapmak istiyordur böyle zamanlarda insanız çünkü, yürek varsa içinde pıt pıt atan aksi zaten düşünülemez....ama o yürek ne sana nede bir başkasına faydasızsa ona yapılacak bişi yok. İnsan olduğumuzu hatırlayabilmek için bundan daha güzel bir fırsat yok bence... illa böyle felaketler olması gerekmiyor bunu yaşamak için ama .. ama işte ... birilerine yardım edebilme hazzını yaşamak gerek ömür içinde diye düşünüyorum. .. ne yapalım diye düşünen tonla insan var ne güzel bir ülkeyiz biz böyle...ne projeler, ne girişimler dinledikçe göğsüm kabardı.... şimdi bir otel sahibi arıyor projesini anlatıyor Bodrum'dan, depremzede 200 adet genci (16 ve 24 yaş arası) beş ay boyunca otelcilik konusunda eğitip iş güç sahibi yapmak gibi bir atılım .... diyorum ya ne güzel bir Ülkeyiz....sağolsun bu işe gönül verenler....

Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun

2011-10-29T06:32:00.000-07:00

Depremde nerede durmalı ?

2011-10-26T03:05:00.000-07:00

Adım Doug Copp. Dünyanın en tecrübeli kurtarma birimi Amerikan Uluslar arası Kurtarma Ekibinin Kurtarma şefi ve afet olayları müdürüyüm. Bu makaledeki bilgiler bir deprem anında hayat kurtaracaktır.
875 yıkılmış binaya sürünerek girdim, 60 ülkeden kurtarma ekipleriyle çalıştım, birçok ülkede kurtarma ekipleri oluşturdum, ve çok sayıda ülkede birçok kurtarma ekibinin üyesiyim. 2 Yıl boyunca birleşmiş milletler felaket 'azaltma' uzmanıydım. 1985'ten beri aynı anda gerçekleşenler hariç dünyadaki bütün büyük felaketlerde çalıştım.
1996'da benim hayatta kalma metodumun geçerliliğini ortaya koyan bir film yaptık. Türk hükümeti, İstanbul belediyesi, İstanbul Üniversitesi, Case yapımcılık, ve ARTI bu pratik ve bilimsel testin filme alınmasında işbirliği yaptılar.
İçinde 20 maket (mannequis) olan bir okulu ve evi yıktık. On maket 'çömel ve korun' metodunu uygularken, 10 maket 'hayat üçgeni' metodumu uyguladı. Tasarlanmış yıkımdan sonra görüntüleri filme almak ve sonuçları belgelemek için enkazı geçip binaya girdik. Bina yıkımlarında oluşabilecek şartlar dahilinde direk olarak gözlemlenebilen ve bilimsel şartlar altında hayatta kalma tekniklerimi uyguladığım film 'çömelip korunan/saklanan' kişiler için hayatta kalma şansının sıfır olduğunu ortaya koydu.
Hayat üçgeni metodumu kullananlar için hayatta kalabilme şansı yaklaşık olarak % 100 oldu. Bu film Türkiye'de ve Avrupa'nın geri kalan kısmında milyonlarca izleyici tarafından izlendi. Bu film ABD, Kanada ve Güney Amerika'da RealTV programında izlendi.
Enkazına girdiğim ilk bina 1985 Mexico City depreminde bir okuldu. Bütün çocuklar sıralarının altındaydı. Her bir çocuk kemiklerinin kalınlığına kadar ezilmişlerdi. Sıralarının yanındaki koridorlara uzanmış olsalardı hayatta kalmış olabilirlerdi. Bu 'ayıptı, gereksizdi' ve çocukların neden koridorlarda (sıraların arasında) olmadığını merak ettim. O an, çocuklara bir şeyin/eşyanın altına saklanmalarının söylendiğini bilmiyordum.
Basitçe ifade edilirse, binalar yıkılırken, objelerin üzerine düşen tavan ağırlığı veya içerideki mobilyalar bu nesnelere çarparken yanlarında bir yer, boşluk bırakırlar. Bu boşluk benim 'hayat üçgeni' dediğim alandır. Nesne ne kadar büyük ve ne kadar dayanıklı olursa daha az ezilecektir.
Nesneler ne kadar az ezilirse boşluk ve bu boşluğu kullanan kişinin yaralanmama olasılığı o kadar artar. Bir dahaki sefere televizyonda yıkılan bina izlerken gördüğün üçgenleri say. Heryerdeler.
Yıkılan bir binada göreceğiniz en yaygın biçimdir.
Deprem anında hayatta kalma, ailelerine bakma ve başkalarını kurtarma hakkında 750 bin nüfuslu Trujillo kentinin İtfaiye bölümünü eğittim. Trujillo İtfaiye Departmanının kurtarma şefi Üniversitede profesördür. Bana her yerde eşlik etti. Kişisel ifadeleridir:
'Adım Roberto Rosales. Trujillo kurtarma ekibi şefiyim. 11 yaşındayken çöken bir binada mahsur kaldım. Mahsur kalışım 1972 yılında 70.000 kişini öldüğü depremde oldu. Erkek Kardeşimin motosikletinin yanında oluşan 'hayat üçgeni' içinde hayatta kaldım.
Yataklarının veya sıraların, masaların altına giren arkadaşlarım ezilerek öldüler (isim, adres vb detayları anlatıyor). Ben hayat üçgeninin yaşayan örneğiyim. Ölen arkadaşlarım 'çömel ve korun' örnekleridir.

DOUG COPP'UN ÖNERİLERİ ;

1) 'Binalar çökerken basitçe 'çömelen ve korunan' kişiler istisnasız her defasında ezilerek ölüyorlar. Masa, araba gibi nesnelerin altına giren kişiler her zaman ezilirler.
2) Kediler, köpekler ve bebekler'in hepsi doğal bir şekilde dizlerini ana rahmindeki gibi karınlarına doğru çekerek kıvrılırlar. Deprem anında sizde bu şekilde kıvrılmalısınız. Bu doğal bir güvenlik ve hayatta kalma içgüdüsüdür. Daha küçük bir boşlukta hayatta kalabilirsiniz. Hafifçe ezilecek ama yanında boşluk yaratacak bir kanepe, geniş büyük bir eşyanın yanında durun.
3) Ahşap evler deprem anındaki en güvenliyapılardır. Sebebi basittir; ahşap esnektir ve depremin zorlamasıyla hareket eder. Eğer ahşap bina çökerse geniş yaşam boşlukları oluşur. Ayrıca, ahşap binalar daha az yoğunlukta yıkılış ağırlığına sahiptir. Tuğla binalar ayrı tuğla parçalarına ayrılacaklardır. Tuğlalar bir çok yaralanmalara sebep olacaktır, ama (beton) bloklardan daha az ezilmiş vücutlar yaratırlar.
4) Eğer gece yataktayken deprem olursa, basitçe yuvarlanarak yataktan düşün. Yatağın çevresinde güvenli bir boşluk oluşacaktır. Oteller müşterilerine deprem anında yatakların yanında yere uzanmalarını salık veren bir uyarı notunu odalarda her kapının arkasına asarlarsa depremlerde çok büyük hayatta kalma oranlarını sağlayabilirler.
5) Televizyon izlerken deprem olursa ve kolayca kapıdan veya pencereden dışarı kaçmak mümkün değilse, kanepe veya büyük bir koltuğun/sandalyenin yanında cenin pozisyonunda kıvrılarak yere uzanın..
6) Bina çökerken Kapı kirişlerinin altına geçen herkes ölür...Nasıl mı? Eğer kapı kirişlerinin altına geçerseniz ve kapı kirişi öne veya arkaya doğru düşürse inen tavanın altında ezilirsiniz. Eğer kapı kirişi yana doğru yıkılırsa ikiye bölünürsünüz. Her iki durumda da ölürsünüz!
7) Hiçbir zaman merdivenlere gitmeyin/yönelmeyin. Merdivenler (ana binadan) farklı bir 'frekans aralığına' sahiptir; ana binadan bağımsız/ayrı olarak sarsılırlar. Merdivenler ve binanın geri kalanı devamlı olarak birbirlerine çarparlar, ta ki merdivenlerin yıkılışı gerçekleşene kadar.
Merdivenlere ulaşan insanlar basamaklar yüzünden yaralanırlar. Korkunç şekilde sakatlanırlar. Bina yıkılmasa dahi, merdivenlerden uzak durun. Merdivenler binanın hasar görmesi en muhtemel kısmıdır.
Depremde yıkılmamış olsa dahi, merdivenler bağırarak kaçmaya çalışan insanların aşırı yüklenmesi ile çökebilir. Merdivenler binanın geri kalan kısmı zarar görmemiş olsa dahi her zaman güvenlik açısından kontrolden geçirilmelidir.
8) Binanın dış duvarlarına yakın yerlerde durun, mümkünse dışına çıkın. Binanın iç kısımlarındansa dış kısımlarına yakın yerlerde olmak çok daha iyidir. Binanın dış çevresinden ne kadar içeride olursanız, çıkış yolunuzun kapanma ihtimali o kadar artacaktır.
9) Aynen Nimitz yolundaki katlar arasındaki (yıkılan) blokların meydana getirdiği gibi, deprem anında üst yolun yıkılmasıyla ezilen araçların içinde bulunan insanlar ezilirler. San Francisco depreminin kurbanlarının hepsi araçlarının içindeydiler. Hepsi öldü.
Araçlarının dışına çıkıp,aracın yanına uzanıp veya oturarak kolaylıkla hayatta kalabilirlerdi. Ölen herkes eğer araçlarından çıkıp, araçlarının yanına oturabilseler veya uzanabilselerdi yaşıyor olabilirdi. Ezilen bütün araçların yanında-kolonların direkt olarak üzerine düştüğü araçlar hariç- 3 feet yükseklikte boşluklar oluşmuştu.
10) Enkaz halindeki gazete ofislerini ve çok miktarda kağıdın olduğu ofisleri dolaşırken kağıdın sıkışmadığını/ezilmediğinikeşfettim. Kağıt yığınlarının/kümelerinin etrafında geniş boşluklar bulunur/oluşur.

VERESİYE DEFTERİ

2011-10-22T02:28:00.000-07:00

Muallim Ahmet Rıfkı..
Yıl 1915...
Çanakkale'de kızılca kıyametin koptuğu günler...
Aylardan Mayıs...
Vefa Lisesi Fransızca Muallimi Ahmet Rıfkı her günkü gibi mektepten
içeri girer.
Selâm verir Ahmet Rıfkı ama çocuklar selâma karşılık vermezler!..
Ahmet Rıfkı iyice şaşırmıştır.
Arka sıralarda oturanlardan biri ayağa kalkarak; "-Hocam, mahallemizde
eli ayağı tutan ağabeylerimiz Çanakkale'ye gönüllü gittiler, ama siz
hâlâ buradasınız! Biz de gitmek istiyoruz, fakat yaşımız tutmuyor,
söyler misiniz bize, vatanımız elden giderse sizin verdiğiniz eğitim
ne işe yarar?"
Muallim yaşlı gözlerle sınıftan çıkar ve mektebin idaresine dilekçesini verir.
Arkadaşlarıyla, talebeleriyle vedalaşır, evine gelir.
Ahmet Rıfkı'nın hayattaki tek varlığı yaşlı annesi Ayşe Hanımdır ve
Şehzadebaşı semtindeki evlerinde beraber oturmaktadırlar.
Durumu annesine anlatır, ondan hakkını helâl etmesini ister.
Ardından mahallenin bakkalı, gün görmüş bir zat olan Selâhattin Adil
Efendiye uğrar ve şöyle der:
"Selâhaddin Amca, Allahın izniyle vatanın bağrına saplanmış olan
düşman hançerini çıkartmaya gidiyorum. Senden isteğim, anamı iaşesiz
bırakma! Kısmetse dönüşte borcumu öderim!"
Çeşitli cephelerde savaşa katılır.
19 Aralık 1915 günü şehit olur...
Annesi haberi alır, çok üzülmesine rağmen imanı bütün bir hanım
olduğundan hâdiseyi tevekkülle karşılar.
Aklına, veresiye yiyecek aldığı bakkal gelir.
"Yedi aydır senden veresiye alırız, borcumuzu verelim de oğlum borçlu
yatmasın!" der.
Selâhaddin Efendi şöyle cevap verir:
"Ayşe Hanım, sen okuma yazma bilmezsin, okuma bilen bir yakınını getir
de hesabı o çıkarsın!"
Bunun üzerine Ayşe Hanım, komşusunun kızı Gülşah'la birlikte dükkâna gider.
Selâhaddin Adil Efendi, "Ahmet Rıfkı" bölümünü açarak veresiye
defterini Gülşah'ın önüne koyar!
Gülşah, onlara veresiye defterindeki kırmızı harflerle yazılmış
satırları gösterir.
Şöyle yazıyordur defterde:
"Bu hesap Ahmet Rıfkı'nın kanıyla ödenmiştir, vesselam!"

Hala bu toprakların nimetinden faydalanıyorsak şayet,
yediklerimizin, içtiklerimizin bedeli birileri tarafından ödenmiş olduğu içindir.

Bende yapacağımdır....

2011-10-20T06:05:00.000-07:00

KUŞLAR

2011-10-18T10:19:00.000-07:00

Çok güzeller ya....

2011-10-18T07:09:00.000-07:00

çanta netten

2011-10-18T06:30:00.000-07:00

kış günlerinde sıcacık..edinmek lazım...

2011-10-17T00:42:00.000-07:00

Karınca ile Ağustos Böceği

2011-10-16T05:16:00.001-07:00

Çin versiyonu

Karınca bütün yaz çalışır evini, yiyeceklerini hazır eder.
Ağustos böceği de yan gelir yatar ve karıncayla alay eder, vur
patlasın çal oynasın yazı geçirir.

Ve kış gelir...

Karınca sıcacık yuvasında karnı tok bir şekilde kışı geçirirken,
ağustos böceği açlık ve soğuktan iki gün sonra ölür.

Fransa versiyonu

Karınca bütün yaz çalışır evini, yiyeceklerini hazır eder.
Ağustos böceği de yan gelir yatar ve karıncayla alay eder,
Vur patlasın çal oynasın yazı geçirir..
Ve kış gelir...

Karınca sıcacık yuvasında karnı tok bir şekilde sıcacık kışı geçirmeye
hazırlanırken kapı çalar.

Bakar elinde bavulu ağustos böceği;

- N'aber aptal komşum?, Ben kışı geçirmek için Karaib Adaları'na
gidiyorum da, bir isteğin var mı sorayım dedim.

Hadi bana eyvallah.

Türkiye versiyonu...

Karınca bütün yaz çalışır evini, yiyeceklerini hazır eder.
Ağustos böceği de yan gelir yatar ve karıncayla alay eder, vur
patlasın, çal oynasın yazı geçirir.

Ve kış gelir...

Karınca sıcacık yuvasında karnı tok bir şekilde kışı geçirirken,
ağustos böceği bir basın toplantısı düzenleyerek, "Etrafta onca aç ve
üşüyen varken, karıncalar nasıl bir vurdum duymazlıkla sıcacık
yuvalarında yaşayabiliyorlar" diye olayı kamuoyunun vicdanına sunar.
ATV, KANAL D, STAR, HABERTÜK, SHOW ve bir çok gazete zavallı aç ve açıktaki ağustos böceği ile karnı tok sırtı pek karıncanın resimlerini
yan yana yayınlayarak tarafları tartışmaya davet eder.

Türkiye olayın şokunu yaşamaktadır.

Nerededir bu devlet?

YBKD (Yeşil Böcekleri Koruma Derneği)' nden bir temsilci VAKİT, AKİT, ZAMAN, YENİŞAFAK, SAMANYOLU, 24, ÜLKE TV'ye giderek 30 yıldır çektikleri sefaletin tek nedeninin sırf yeşil renkli olmalarından
kaynaklandığını anlatır.

Nobel ödüllü ünlü yazarımız Orhan PAMUK ve tanınmış aydınlarımız olayı Avrupa düzeyinde protesto ederek Türkiye'yi kınarlar.*

*Konu Bakanlar Kurulu'nda tartışmaya açılır ve Başbakan TGRT ve SAMANYOLU TV'ye verdiği özel demecinde "Daha önceki hükümetler tarafından bunca yıldır sorunları göz ardı edilen değerli ağustos böceği kardeşlerimizin bundan böyle huzur ve refah içerisinde yaşamaları için gerekenler yapılacaktır" der.

Diğer yandan Reha MUHTAR karıncayı canlı yayına çıkararak, "Ey
karınca!, kendi reklamını yapmak için zavallı bir ağustos böceğinin
içler acısı durumundan yararlanmaya utanmıyor musun?" diye bir güzel haşlar.

Ertesi akşam TEKE TEK'te ise, karınca, "Ağustos böceğinden yürüttüğün para ve yiyecekleri nerede akladın, öt çabuk" diye Fatih ALTAYLI' dan bir güzel dayak yer.

TARAF bundan talimat üzerine bir haber yapar. "Bunun tek suçlusu TSK...", "... Belgeli Böcek Harekatı / Senaryosu / Sendromu / Fiyaskosu / Cuntası / İhtilali / Planı /..." diye, balon uçurur.

En sonunda karıncayı içeri tıkarlar.

Ve Ağustos Böceği onun evine yerleşir, yiyeceklerine konar,
eşyalarının üzerine yatar ve refah içerisinde gül gibi yaşar gider....

netten modeller

2011-10-16T04:55:00.000-07:00

Aloe vera benim mutfak camımı çok sevdi....

2011-10-11T10:05:00.000-07:00

Kozmetik dünyasının en çok kullanılan bitkisi aloe vera şimdilik yapraklarının içini ellerime yüzüme sürüyorum...öğrendim ki taze sıkılmış meyve suyuna da katıp içiliyormuş deneyeceğimdir. Çoğaltıp eşe dosta vereceğim....canım arkadaşım Nimet vermişti bana sağolsun.. doğal olan herşeye varım, sağlık doğallıktan geçiyor bunu unutmayalım... Geçen gün salça yaparken kaynayan domates elime döküldü işaret parmağım bayağı yandı hemen buz yaptım ardından alo vera sürdüm sürekli, sonuç harika ne can acısı, nede izi kaldı... yanmış deriyi bu kadar çabuk onarıyor sa normal deride daha etkilidir diye düşünüyorum ne dersiniz ?

Turşu zamanı

2011-10-11T09:57:00.000-07:00

Kornişon ve kırmızı lahana turşularımız hazır..

Sanat eseri her biri....

2011-10-10T23:44:00.000-07:00

Çantacı geldi hanım...

2011-10-10T01:06:00.000-07:00

Çok beğendim...hemen uygulamam lazım..)))

2011-10-10T00:20:00.000-07:00

sarı yelek

2011-10-09T09:46:00.000-07:00

Tıpkısının aynısı olmuş dimi....

2011-10-07T15:55:00.001-07:00

Nimet arkadaşımın marifetleri...

2011-10-06T06:41:00.000-07:00

Ahşap boyamayı bir türlü deneyemedim...arkadaşımın yaptıklarını görünce pek heves ettim ama gitsem mi acaba kurslara....Halk eğitim bu konuda çok verimli gidip bir görüşmek lazım....

biz yelek severiz....

2011-09-28T15:05:00.000-07:00

örme saksı çiçekleri....

2011-09-03T04:12:00.000-07:00

yuvarlak örtüler yelek oluyor...

2011-09-02T08:13:00.000-07:00

tığ işleri

2011-08-25T12:07:00.000-07:00

Ömürle sabır ister ama...çok güzel....

2011-08-19T08:39:00.000-07:00

Horoz anahtarlıklar..

2011-08-16T15:13:00.000-07:00

çok hoşuma gittiler...neredenmi buldum buradan..)))

bir uyarı aldım yayınladıklarımın linklerini vermem gerektiği konusunda...bundan sonra dikkat edeceğimdir...emeğe saygı açısından...gerçi ben beğendiğim için yayınlıyorum ama neyse...

denemek lazım...

2011-08-15T12:10:00.000-07:00

RENGARENK BLUZ

2011-08-14T04:35:00.000-07:00

hadi patik örelim...

2011-08-11T14:50:00.000-07:00

çok zarif....

2011-08-08T08:32:00.000-07:00

Model çok değişik...

2011-08-04T05:51:00.001-07:00

renkler şahane...

2011-08-04T05:46:00.000-07:00

RENGARENK

2011-08-03T04:16:00.000-07:00

Seçim senin...

2011-08-02T15:04:00.000-07:00

Ya güven duyduğun kuytularında oturacaksın

ya da çıkıp yeni yerleşkeler bulacaksın.

Ya anlamsız bulacaksın başına her geleni

yahut içinde zarif bir hikmet arayacaksın.

Ya karanlığa dikeceksin gözlerini ya da güne devredeceksin bekleyişini…

Ya korkuların susturacak seni

yahut sen konuşturacaksın cesaretini…

Ya beklerken kaçırdığın fırsat için oturup sızlanacaksın

ya da iklimine bakmadan, geleni olduğu gibi düşlerine ekeceksin.

Ya her yıkılışta suretinden utanacaksın

yahut aynadaki aslının aynısına yakışacaksın.

Ya eğilmeyi kibrine kabul ettiremeyeceksin ya da gururunu inandığın şeyin önüne sereceksin.

Ya sırrının verdiği yükü ses etmeden taşıyacaksın

yahut onu özünde yoğurup dünyaya açacaksın.

Ya gördüğün güneşten göz kaçırmayacaksın

ya da gündüzün ortasında yıldız peşine düşmeyeceksin.

Ya kulak tıkayacaksın her vicdan çığlığında

ya da onu isyan ettirecek her tür gafletten uzak duracaksın.

Ya kuşkularının önüne iki daha katıp,

kendini haklı çıkaracaksın

ya da varlığına teslim olduğunu sorgulamayacaksın.

Ya hırsına kilit vurup kendi zindanında tutacaksın

yahut terbiye edip, giriştiğin her yolda onu önüne katacaksın.

Ya kalemi eline almayıp okumakla yetineceksin

ya da okuduklarının benliğindeki yansımalarını tüm sancıları göze alarak kağıda dökeceksin.

Ya göçenin ardından bakacaksın büyük bir keşke eşliğinde ya da set çekeceksin hemen ona kapının eşiğinde…

Ya çabasızca savrulmayı seçeceksin

ya da rüzgarı ardına alarak uçmayı defalarca deneyeceksin.

Ya aradığın kumaş yok diye, kişiyi o dakika sileceksin yahut mahiyeti bu kadar diyerek koluna gireceksin.

Ya çaldığın bir kapıda ısrarla bekleyeceksin

ya da yüzüne açılacak olası kapıları da gezeceksin.

Ya doğru bildiğini çevrende tartışma konusuyapmayacaksın

ya da kendi yetinin refakatinden hoşnut olacaksın.

Ya baktığın yükseklikten göremediklerine dair tahminde bulunacaksın

ya da öteler için her zaman fazladan bir basamak daha kuracaksın.

Ya özverini, kırgınlıklarının toplamından düşerek vereceksin

ya da aldığın oranı, hesabında gözetmeyeceksin.

Ya hüküm verdiğin şeyde yolun sonuna kadar karar kılacaksın

ya da hükmünün hududunu her kavşakta sorgulamayacaksın.

Ya dünyevi bir çemberde dönüp duracaksın

yahut arzı mesken tutacaksın.

SEÇİM SENİN…:))))

çocuklara....

2011-08-02T04:22:00.000-07:00

çok kolay ve şık...

2011-08-01T11:35:00.000-07:00

bebişlere

2011-07-30T02:19:00.000-07:00

NEŞELİ TUVALET...

2011-07-29T06:40:00.000-07:00

Çantalar....netten

2011-07-29T02:54:00.000-07:00

bolerolar...

2011-07-28T02:59:00.000-07:00

YELEK TIĞ İŞİ..

2011-07-28T02:57:00.000-07:00

renk ve örnek çok hoş...

2011-07-28T02:55:00.001-07:00

bebişlere

2011-07-28T02:51:00.000-07:00

Vogue'den...

2011-07-24T05:50:00.000-07:00

TAVŞAN

2011-07-24T03:28:00.001-07:00

Söylemesi ayıp ben ördüm..))))

2011-07-18T05:58:00.000-07:00

Uzunca bir zaman sürdü ... netten örnek o yüzden biraz zorlandım ama başardım..)))) güzel kızıma da çok yakıştı ama, güle güle giysin iyi günlerinde.....

çiçekler....

2011-07-13T01:25:00.000-07:00

çanta ve kemer...yapılışı ile birlikte...

2011-07-12T10:09:00.000-07:00

örneğide var....

2011-07-11T07:58:00.000-07:00

önümüz kış dimi ama....

2011-07-10T07:19:00.001-07:00

2011-07-08T03:49:00.000-07:00

BİRİNCİ

Beni çantasından henüz çıkarıp masanın üzerine koymuştu ki “Aaaa baba” diyerek fırladı yerinden. Masaya oturduklarında birbirini özlemiş baba kız sohbeti başlamıştı bile. “Annem nasıl, o neden gelmedi?... E haber verseydin ya baba… Tamam ama bir dahakine annemi de getir, çok özledim yaaa… Daha sınavların bitmesine bir ay var, gelemem ki…”

Tam beni unuttuklarını sanmışken, “Bunu içmenin nedeni ekonomik mi, ideolojik mi?” demişti babası beni göstererek kızına. Yüzünde hoşgörülü bir gülümseme vardı sorarken. Kızı da gülümsedi, “Benim değil, arkadaşın” dedi fısıldar gibi. Biraz kızarmıştı sanki yüzü. Avucunun sıcaklığını hissettim sadece üzerimde. Bakkaldan alınırken de, çantasından çıkarılırken de O’nun olduğumu sanıyordum oysa.

“Bi Malboro abi…Iıııı, bi de çakmak…Bunlar kaç lira? Yok yok, bu daha güzelmiş…” Yanımdaki diziden bir paket çekip alıyor, öylece beklemeye başlıyor Naci. Nasılsa daha bir sürü çakmak modelini soracak. Duymamazlıktan gelip bekliyor karar vermesini.

Büfenin en güzel rafında, ortada, her yere hakim bir yerdeyim uzun yıllardır. Bazen benim farkıma varıp “Aaa hala satılıyor mu Birinci?” diye soranlar bile oluyor. “Hayır satılık değil O” diyor Naci her zamanki sakin hali ile.

Naci ile tanışalı yıllar oldu, upuzun yıllar. Çok gençti. Fakültenin kantininde, yanına geldiğinde fark etmişti Aynur’un masada yalnız olmadığını. Bir süredir Aynur’un olduğu ortamda ondan başkasını görmez olmuştu zaten. “Babam” demişti Aynur hemen. “Naci sınıf arkadaşım baba”. Sonra beni eline alıp Naci’ye uzatmıştı ” Sigaranı masada unutmuşsun!”. Naci biraz da duraklayarak alıp cebine atıvermişti beni. Naci, Aynur ve babasıyla o gün tanışmıştım işte.

O gün Naci’nin cebinde gittim eve. Aynur birkaç saat sonra geldiğinde gülüyorlardı.

“Sağol ya, ver hadi sigaramı” dedi Aynur.

“Hadi ya, benim o artık “.

“Yapma Naci, sigara alamadım, ver şunu, sen içmiyorsun ki”

“Vermem, benim artık o, seni kimden isteyeceğimi biliyorum artık, az şey mi?”

Aynur şımarık bir öfke ile tekme atmaya çalışırken Naci çoktan bir adım geri zıplamıştı bile.

“Daha neler, üzerine bir de günün mana ve ehemmiyetini anlatan yazı yaz bari”

“Yazarım ne var” İşte o gün yazıldı üzerimdeki ilk yazı:

“Naci Aynur’u seviyor/ Haziran 1978”

Bu yazıyı gören Aynur ne yapacağını şaşırmış, kıpkırmızı kesilmişti.

“Bak biri görse başımıza iş açacağız, yapma ne olur böyle yaaaa!” diyerek mutfağa kaçarken seslenmişti tekrar. “Kaldır o paketi ortadan, birazdan gelir yoldaşlar, sinir etme beni”. Naci kahkaha ile gülüyordu Aynur’u kızdırmanın keyfi ile.

“Mavi Lark var mı?”

Genç bir kızdı soran. Aynur’ a benzeyen, kumral, dalgalı saçları arkadan bağlı, gözlüklü bir kız. Ciddi yüzünde çok önemli bir iş yapmaya giden insanların ifadesi ile istemişti sigarayı da zaten. Acele ile cüzdanındaki bozuk paraları avucuna döküp uzatmıştı Naci’ye.

Her zaman giyilmeyen bir ceketin cebine konduğumda o günün özel bir gün olduğunu hissetmiştim aslında. Naci’nin yolda sık sık bana dokunmasından da belliydi bu. Aynur’un annesi ile de o gün tanışmıştım. Aynur perişandı. Annesinin elini tutmuş, sessizce oturuyorlardı. Biz içeri girince kendini tutamamış, ağlayarak gelip Naci’nin boynuna sarılmıştı. Aynur’un titremesini ben bile hissettim.

“Başınız sağolsun”

Naci Aynur’un annesinin elini öpmüştü bunu derken.

İşte o gün düşüldü ikinci not üzerime:

“Baba artık yok! Nisan/ 1979”

“Abi Şişli Camii yakınlarda mı?”

“Elli metre sonra sağda”

Uzun saçlarını arkadan bağlamış, sakallı bir gençti soran.

Yıllar önce Naci de sormuştu bir başka camiyi. Cebinde yine ben vardım. Aynur’a “Sen beş dakika sonra çık, takip et beni” demişti evden çıkarken. Kalbi biraz daha hızlı atıyordu bugün, telaşlıydı. Yol boyunca gereksiz yere durup, kimseye fark ettirmemeye çalışarak arkasını kontrol etmişti. Bir ara elindeki bir tomar kağıdı benim üzerime sıkıştırmaya çalıştı, beceremedi. Aynur’la buluştuklarında kalabalık sesler gelen bir alandaydılar. Hep birlikte bağırıyorlardı.Birilerinin hesap vermesini istiyorlardı. Koşarak kaçmaya başlamadan önce havada birbirine çarparak uçuşan kağıt sesleri duydum.

“Varlık Dergisi var mı?”

Naci orta yaşlı kadına dergiyi uzatırken,

“Bir de tükenmez kalem lütfen”

“Kalem kalmadı maalesef”

“Artık kalem almalı, bugün üçüncü oldu soran” diye söylendi Naci.

Birgün diplomaları ile geldiler eve. Çok sevinçliydiler. Naci beni özenle saklıyordu hala. Evden çıkarken eğer cebine giriyorsam bu, o gün önemli bir şey olacak demekti. Sanırım ona şans getirdiğime inanıyordu. Bunun dışında evde bir çekmecede duruyordum. O günlerde Naci ve Aynur’un bütün akrabaları ile tanıştım. Bir şeyler oluyordu sanki. Ev keyifli bir telaş içindeki insanlarla dolup boşalıyordu.

“Belediye Başkanının bana verdiği yetkiye dayanarak…”

“Evet”

Alkışlar duydum. Farklı bir şeyler oluyordu evet evet…

Beyazlarımın üzerine notlar düşmeye devam ediyordu Naci:

“Evlendik… Temmuz/1980”

Bir sabah radyodan gelen bir sesle telaşla fırladılar yerlerinden. Dışarıdan alışkın olmadığım türden araç sesleri geliyordu. Kitaplıktaki bütün kitapları tek tek ayırmaya başladılar. Naci’nin ayırdıklarını Aynur aceleyle banyoya taşıyordu. Hiç bu kadar gergin olduklarını görmemiştim ikisinin de. Anladım, termosifonu yakacaklardı da, bunun için bu kadar değer verdikleri kitapları kullanmaları tuhaftı.

İşe gidemediler o gün. Sokağa çıkmak yasakmış, öyle dediler aralarında konuşurken. Üç gün sonra Aynur gitti işe. Naci evde dolanıp durdu.

O gün ilk kez kırmızı kalemle not düştü üzerime Naci:

“12 Eylül 1980”

Sanırım Naci işi bırakmıştı, ya da işe gitmemesi gerekiyordu. Hatta evden bile çıkması sakıncalıydı. Çünkü Aynur işteyken çalan kapıya bile bakmıyor, evde fazla ses çıkarmamaya çalışarak geçiriyordu günlerini.

Sonra birgün çıktı Aynur işteyken ve uzun süre dönmedi. Aynur her hafta sonu özenle hazırlanıp çıktı evden. Telefonla annesine anlatırken duydum. İyiymiş Naci. Cezası kesinleşmiş.

Naci eve döndükten sonra artık beyaz gömleğini ve kravatını hiç takmadı. Ama hergün evden çıkıp, akşam eve yorgun ama umutlu dönüyordu.

Naci bir gün tozlar içindeki beni aldı çekmeceden ve işte o gün geldim bu yeni yerime. Bana yer açmak için rafta yeni bir düzenleme yapıp üzerime yeni bir notla birlikte yerleştirdi.

Mayıs/ 1982, Yeni bir iş!

“Abi bi çakmak”

“Al abim hangisini istiyorsan”

Eline aldığı çakmağı yakmayı denedi genç birkaç kez.”Abi yanmıyor bu” “ Başkasını al genç, ver bakayım bir de ben deneyeyim onu”

Eline aldığı çakmağı ve çaktı, çaktı, çaktı…

İşte tam o anda büyük bir gürültü ve toz duman… Önce patlayıp dağılan bir çöp bidonu, sonra havaya uçuşan insanlar, sigaralar, çakmaklar, dergiler…

Ortalık durulduğunda büfeden metrelerce uzakta yerde kanlar içinde yatıyordu Naci, üzerinde de ben!

Kimbilir tarih ne… Üzerime not düşecek kimse yok artık!

Gülbin Aksu Demirhan

kızlara ...

2011-07-05T06:59:00.000-07:00

çok güzeller...

2011-06-16T04:38:00.000-07:00

kızlara....örneğide var açıklamalı...

2011-06-16T04:33:00.001-07:00

Çantalar netten...

2011-06-16T03:36:00.000-07:00

14 haziran...1981 yılında evlendik...

2011-06-14T09:35:00.000-07:00

Hiç dikkat etmemiştim 30 yıllık evliler nasıllar diye, belki de bu kadar uzun zamanı hiç hayal etmemişte olabilirim. Hep güzel olsun gayreti, birbirimize ilgili ve alakalı olma cabası bitmedi bizde. Tanrıya şükürler olsun ki beni hiç üzmeyen, gözümün içine sevgi dolu bakan, yargılamayan, sorgulamayan ama takdir etmesini ve onure etmesini çok iyi bilen bir kocam var. Dilerim otuzuncu yıllarını kutlayan herkes benim hissettiklerimi hissetsin. Bunca zamanın içinde öğrendiğim bir şey var biribirine karşı ne kadar dürüstsen o kadar güzel oluyor ilişki. Çocuklarımıza da bunu hissettirmeye çalıştık başarabildiysek ne mutlu bize. Sevgi ve aşk üretilenlerle daha güzel, sevgi ve aşk tahammül edebildiğin kadar yüceleşiyor, sevgi ve aşk diyorum çünkü ikisi bir değil... aşk düşüncesizce geliyor başa ... ama sevgi öylemi ya tanıdıkça yaşadıkça büyüyor büyüyor... Birde şu var mutlu olmak isterse insan çok kolay mutlu ediliyor... tavsiyem öncelikle mutlu olmayı isteyin...gerisi geliyor zaten... her daim de davullar çalmıyor tabi, ama arkama bakınca otuz yılın içinde mutlu olaylar kalmış aklımda beni üzen hiç bir şey gelmedi aklıma demek ki iz kalacak bişi olmamış çok şükür. En mutlu olduğumuz anlar çocuklarımızı kucağımıza aldığımız zamanlardı. Ben onlara da bizimki gibi güzel beraberlikler diliyorum. Tek istediğim bu bundan sonraki hayatımızda. Onların mutluluğu bizim mutluluğumuz olacaktır. Otuz yıl dört kişi (birde anacım beş) olarak geçti bundan sonra artsın artık beş olsun, altı olsun dimi ama....

Bir zamanlar lisedeydik...32 yıl sonra tekrar buluştuk

2011-06-05T03:06:00.000-07:00

Çan Lisesi 78-79 Yılı mezunları buluşması.

Sınıfımızdan ve okul girişinden bir resim paylaştım sizlerle... Yıllar geçse de insan aynı heyecanı hissediyor arkadaşlarını görünce...bu yıl o sene mezun olanların tümü katıldı ... katılabilenler tabi ki...okul bahçesinde herkes birbirini tanımaya çalışırken ki ben bir dolu arkadaşımı tanıyamadım ve de çok üzüldüm tanıyamadığım için ... her birimiz dağılmışız başka yerlere başka dünyalara ... akşam yemek başlamadan, kendimizden söz etmemiz için verilen kısa konuşmalardan anladım ki hayat mücadelesi belli bir yere gelince arkadaşlıkların en güzeli lise dönemi aranır olmuş, galiba en temiz ve en beklentisiz ilişkilerin yaşandığı bir dönem lise. Kimliklerimiz oluşmaya başlarken ki arkadaşlıklarımız unutulmuyor. Hepimizin birbirimizin hayatına bir şekilde dokunulmuşluğumuz vardır eminim. Zaten bir arada olmayı istemenin asıl nedeni de bu öyle değilmi. Özlem dolu, sohbet dolu çok güzel bir gün yaşadık... Tertip eden arkadaşlarımızın emeğine ve yüreğine sağlık...devamını diliyorum...

REGAİB KANDİLİNİZ MÜBAREK OLSUN

2011-06-01T22:45:00.000-07:00

örgü oyuncak...

2011-05-27T13:35:00.000-07:00

çok beğendim....

2011-05-27T08:50:00.000-07:00

tığ işi bunlar hanım..)))

2011-05-26T23:34:00.000-07:00

Çantalar....

2011-05-25T22:57:00.000-07:00

netten örnekler

2011-05-25T00:03:00.000-07:00

YELEK TIĞ İŞİ..

2011-05-23T22:49:00.000-07:00

tığ işinin asilliği...

2011-05-19T23:17:00.000-07:00

erkek bebek modası...

2011-05-17T23:23:00.000-07:00

tığ işi modası bebek elbiselerinde....

2011-05-16T00:47:00.000-07:00

el işi özelliklede tığ işi çok moda....

2011-05-15T23:32:00.000-07:00

Anneler Günü

2011-05-07T06:56:00.000-07:00

Ben bu günden yazayım bakalım... Annem le başladı anne olayı, tabi ki herkeste olduğu gibi, anacım fedakarlığını elinden geldiğince yaptı bize, üç çocuk büyüttü. Kimsesiz tek başına çünkü ana yok baba yok. Göçüp gitmişler erkenden, bir tanecik kızlarını bu dünyada tek başına bırakıp, kardeşi de yok annemin, o yüzden üzülürüm hep biliyormusunuz ? Bir kız kardeşi olaydı dertlenecek, bir erkek kardeşi olaydı ona arka olacak ne bilim, hayal işte benimki. Geldi 75 yaşına hep sıkıntılı, hep üzüntülü aslında çok komiktir ve esprlidir anacım ama, bazen bakıyorum da kendine gülmeyi bile çok görüyor. Mutlu günlerini anlatır hep, çocukluk zamanında babası sağken, yani aile tam tekmil ayaktayken, yani güvenli olduğu zaman ... şimdide mutlu bizimle birlikte çünkü ... ama ben isterdim ki o evinde bizi anneler gününde beklesin, üç kadeş gidip ellerini öpelim. Zor bu dünya velhasıl insan ne zaman ne yaşayacak bilmiyorum. Bakıyorum bütün tv ler anneler günün den bahsederken, bütün yazılı basın anneler günü diye puntolar atarken eliniz neden gitmez ki telefona. Sadece anacım kutlarım . Ne ister ki insan başka evlatlarından onun adına ben diyorum işte eğer okuyorsanız beni, arayın yarına olurmu...çünkü bir yıl sonraya hiçbirimizin garantisi yok... ana yüreği affediverir bilirim...

Anneler günü; Annelerime, bana, canım arkadaşlarıma, kendini değme annelerden daha anne hissedenlere, hatta babalara da kutlu olsun.... güzel bir gün olsun hadi bu elimizde...

Edirne Gezimizden

2011-05-02T23:53:00.001-07:00

Lozan anıtı ... Misaki milli sınırlarımızın çizildiği Lozan Barış Antlaşması adına yapılan Muhteşem eser..

SELİMİYE CAMİ

Muhteşem bir yapı, mimarlık harikası...

Meriç Nehri...deniz gibi...ben hiç bu kadar geniş bir nehir görmemiştim hayranlıkla seyrettik...

II.Bayezit Sağlık Külliyesi görülmeye değer bir eser...

Tabyalardaki hemen hemen bütün yazılar ve resimler Çanakkale Seramik Fayansları üzerine yapılmıştı. Gurur duydum çalıştığım şirketin bu hizmetinden dolayı...

Şükrü Paşanın Sözleri....

Şükrü Paşa Anıtı

Balkan Şehitleri Anıtı

Edirne görülmeye hatta yaşanılmaya değer bir şehir ben çok beğendim. Benim anneannemin memleketiymiş balkan göçünde oraya yerleşmişler sonra Çanakkale'ye gelmişler. Tarihin izlerinin çok iyi korunduğu dikkatimi çekti. Osmanlıya başkentlik yaptığı için özenle yapılmış külliyeler, camiler ama hepside ilk günkü gibi ayakta. Kurtuluş Savaşı'nın ne meşakkatlerle yapıldığını orada bir kez daha ibretle gördük. Bir gün yetmedi tabi hiç birimize dilerim bir daha ziyaret edebiliriz.

Çok hoş bir şal....berrocodan

2011-04-29T09:22:00.000-07:00

Umudumuz hep var insanlarımızdan

2011-04-28T00:20:00.000-07:00

KanalD deki doktorum programını izliyorum, işitme sorunu olanlarla ilgili bu günkü program ve örnek olarak bir kız çocuğu çıkardılar ekrana, işitme çihazı kullanıyor çünkü hiç işitmiyor. Doktor onun üzerinde anlatıyor olayı, derken işitme çihazının tek kulakta olduğu fark edildi ve sanırım anneye soruldu oda arızalandığını söyledi. Doktor bu cihazlarında bozulabileceğini ve sık sık yenilenmesi gerektiğini söyledi, ama cihaz çok pahalı gibi konuşulurken bir telefon bağlandı stüdyoya ve işitme cihazı satışı yapan bir firma sahibi olduğu anlaşıldı arayanın (bütün bunlar kurguda olabilir) ve dediki ben karşılayacağım cihazı tabi herkes alkışlıyor filan bu arada adam telefonda başka bişiler daha diyor ama alkışlardan anlaşılmıyor sonra tekrar etmesi istendi...dediki bugün sizi arayan izleyicilerden ihtiyacı olanlara işitme cihazı vereceğiz.... budur ya.... insanız biz ... Ersin ORAY mış arayan bey....çok duygulandım ben olaya ..birilerinin derdine çare olmak kadar büyük bir erdem varmı ... en büyük sevap bu işte... yüreği kocaman insanlara ihtiyacımız var...

Bayıldım ben buna....

2011-04-27T22:51:00.000-07:00

Dantel koltuk kılıfı

2011-04-27T01:06:00.000-07:00

netten modeller

2011-04-26T02:55:00.000-07:00

açıklamalı tığ işi bolero

2011-04-24T23:58:00.000-07:00

tunik...netten

2011-04-23T15:02:00.000-07:00

Tavşanlı yelek...netten

2011-04-23T14:38:00.000-07:00

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve çocuk bayramımız kutlu olsun

2011-04-22T23:56:00.000-07:00

Kuş evleri....

2011-04-21T23:34:00.000-07:00

İngiltere'nin King’s Wood bölgesindeki ormanlık alanda bulunan kuş evleri, sanatçı Bruce Gilchrist ve Jo Joelson tarafından yapıldı.

Bu konuşma metni İstanbul Lisesi Tarih Öğretmeni Gül Yayla tarafından 18 Mart 2011 tarihinde yapılmıştır...

2011-04-21T10:31:00.001-07:00

(Istanbul Erkek Lisesi) Tarih Öğretmeninin 18 Mart ta yaptığı konuşma.

Öğretmen şimdi soruşturma dan geçiyor...

Sayın misafirlerimiz, Sarı-Siyahlı camianın değerli mensupları, sevgili arkadaşlarım ve sevgili öğrencilerim,

Bir 18 Mart töreninde; nedense adı son zamanlarda "Şehitleri Anma Günü" olarak değiştirilmiş olan "Çanakkale Zaferi"ni kutladığımız
günde beraberiz.

Bugün 18 Mart 2011. Yani 18 Mart, 96 yıl sonra bugün; Çanakkale Zaferleri'nin simgesel kutlama günüdür. Simgesel diyorum çünkü Çanakkale Savaşları 1916'ya kadar devam etmiştir. Elbette Deniz Savaşları'nın kazanıldığı gündür 18 Mart. Ancak kara savaşları bütün hızıyla aylarca devam eder. Tarihin en kanlı savaşlarındandır Çanakkale Kara Savaşları.

Gelibolu gibi ufacık bir kara parçasında; deyim yerindeyse avuç içi kadar bir toprakta yaşanır. Öyle ki; ölen insanlar ayağa kalkacak olsa, savaştıkları alana sığmaz. Çanakkale Kara Savaşları'ndan söz etmeden; böyle bir günü yalnızca "anma" gününe çevirenlerin zihniyetleri, gerçeklere, tarihe ve bize uzaktır.

Bu savaşların baş sorumlusu İngiliz Bahriye Nazırı yani Denizcilik Bakanı Churchill şöyle diyor: "Yenilmez armadamızın üçte biri sulara gömüldü. Üçte biri kullanılamaz hale geldi. Başarısızlığımız savaşı 2,5 yıl uzattı. 8,5 milyon Avrupalının ölümüne neden oldu. Rusya'da komünistler yönetimi ele geçirdi. Bu olaylar vuku bulurken 30 milyon insan öldü. Biz Boğazı geçemeyince; Müslümanlar, diğer Asyalılar, Avrupa'nın ihtişamından şüphe etmeye başladılar. Biz Hindistan, Pakistan, Bengladeş'teki gücümüzü kaybettik; diğer Avrupalılar da sömürgelerindeki güçlerini..."

Evet! Churchill'in kendi ifadesidir. Çanakkale Savaşları'ndan 6 ay sonra, kendinin ifade ettiği başarısızlığından dolayı rütbeleri tenzil edilmiş, İngiliz Bahriye Nazırlığı'ndan istifa etmek zorunda kalmış, savaş konseyinden uzaklaştırılmıştır. Çanakkale Zaferimiz üzerine bir savaş lideri olarak görev yapmasına imkân kalmayınca, bir asker olarak ülkesine hizmet etmek istemiş, o zaman da kendisine tenzil-i rütbe ile ancak binbaşı rütbesine karşılık gelen tabur komutanlığı görevi verilmiştir.

Tarihin garip tecellilerindendir. Bir başka komutan Çanakkale Savaşları'ndaki başarılarından dolayı Nisan 1916'da Tümgeneralliğe yükseltilmiştir. Tümgenerallik rütbesini getiren Arıburnu, Anafartalar, Conkbayırı, Kireçtepe isimleriyle özetlenebilecek zaferleridir. Biz O'na Atatürk dedik.

Çanakkale Savaşları, gökten saf saf inen sakallı, sarıklı, yeşil cüppeli ruhanî varlıklar tarafından kazanılmadı. Çanakkale Savaşları, aniden bastıran sisler, 3'ler 7'ler 40'lar nedeniyle de kazanılmadı.

Çanakkale Savaşları "dinlerin savaşı"dır diyenler ne büyük hata içindedirler...

Siz hazırlıktayken birlikte görmedik mi İngiliz mezarlıklarındaki Müslüman İngiliz askerlerinin isimlerini?

Bundan daha vahimdir, Çanakkale'de kıran kırana bir mücadele yaşanıyorken, güneyde Müslüman Araplar'ın, İngilizler'le ittifak yaparak, yine Müslüman olan Türkler'e saldırması...

Bunları mutlaka bilmelisiniz...

Çanakkale dinlerin savaştığı yer değildir. Devletini ve başkentini kurtarmaya çalışan Türkler'in, emperyalist batıyla yüz yüze geldiği yerdir. Çok dar boğazdır. Çok da zor...

"Çanakkale Zaferi"nden ya da "Şehitleri Anma Günü"nden söz ederken, Mustafa Kemal adını söylemekten çekinenler; ya da bilinçli olarak söylemeyenler hakkında verilecek hükmü size bırakıyorum...

Diyor ki Mustafa Kemal Atatürk; "Millet boşuna ölmez, kan boşuna dökülmez. Eğer zaferler o milletin hayatında derin değişiklikler yapmazsa ve de ona millî güven sağlamazsa, bazı budalaların, onunla böbürlenmesinden başka bir işe yaramaz."
Çanakkale Savaşları ve Zaferleri Türkler'in hayatında derin değişiklikler yaptı.

Öncelikle;

Mustafa Kemal adı bayrak bayrak dalgalandı Anadolu'da, Bu zaferler, şayak kalpaklı, çakmak gözlü devin millî liderliğini hazırladı, 19 Mayıs 1919'da Samsun'da Türk Kurtuluş Savaşı'nı başlatıyorken, O'nu Çanakkale'deki zaferleri nedeniyle tanıyan bir Anadolu halkı ile kucaklaştı, Şayak kalpaklı, mavi gözlü dev, milletinin hayatında derin değişiklikler yaptı. Hem de padişah olmadan, halifeliği kabul etmeden, şeyh-şıh-hoca-derviş-evliya sıfatlarının arkasına sığınmadan,
İnsanları, ümmeti olarak değil, milleti olarak arkasından sürükleyerek derin değişiklikler yaptı, Ümmet ve kul iken daha kolay yönetilecek halkını, vatandaşlık bilincine ve birey olma özelliklerine kavuşturarak, derin değişiklikler yaptı milletinin hayatında.

Bu dev adam, 300 yıldır ihmâl edilmiş, cehâlete terk ve teslim edilmiş Anadolu bozkırından büyük bir vaha yarattı. Bütün bunları okuyup-üfleyerek, dini siyasete alet ederek, yüzyıllardır olageldiği gibi gücünü arttırabilmek için sırtını din adamlarına dayayarak yapmadı...

Ülkemin umudu, yaşlanacağım günlerin sigortası olan gençler; siz İstanbul Liseliler bunları mutlaka bilmelisiniz. Unutmamalısınız. Bilgi sahibi olmadan, fikir sahibi olunamaz.

Bu görüş ve anlayışla;

İyi düşünen ve düşündüklerini uygulayan, Hiçbir kurum, kişi ya da cemaatin siz ve düşüncelerinize hükmedemediği, Özgürlüğün bedelini çok ağır ödemiş bir milletin mensubu olarak, özgürlüğün değerini iyi bilen, Hiçbir bedel karşılığında düşüncelerini ve kimliğini satılığa çıkarmayan, Bilgilerini şu veya bu türlü dogmalardan değil, bilimden kaynaklandıran bireyler olacağınıza inanıyorum.

Gül YAYLA...

etol...

2011-04-20T23:24:00.000-07:00

Çantacı geldi hanım...

2011-04-18T02:05:00.000-07:00

Çiçeğim açtı gelin gibi oldu...

2011-04-16T14:44:00.000-07:00

Nasıl mutlu oldum bu çiçek inatla açmıyordu biliyormusunuz....yerini sevdi artık galiba....yada zamanı geldi bilmiyorum ama hergün iltifatlar yağdırıyoruz annemle beraber....güzel kızımız açtınya diyoruz...çok güzel oldun diyoruz....konuşa konuşa açtırdık yani...)))

Başarmak

2011-04-12T00:17:00.000-07:00

Ben bugün iki başarı hikayesinden söz etmek istiyorum.

İlki bundan sekiz- dokuz yıl önce evde yaptığı takıları bir tabla üzerinde satarken, şu anda koskocaman bir dükkan sahibi Eylem Kızılcık ... Çan'a gelin gelmiş Ordu'dan ama kocaman yüreği ile. Boş boş oturma kaygısı ile başladığı takılarını pazarlamak, onlardan kazandığı parayı döndürmekle başlamış hikaye. Takıya olan ilgi onu minicik bir dükkan açmaya, takı malzemesi satmaya yönlendirmiş. Ben takı dükkanı zamanı tanıdım kendisini, arada takı almak yada bende yapabilirmiyim durumunda düştü yolum küçümencik dükkana... Daha sonra birde baktım iki dükkan olmuş biri takı biri çamaşır ağırlıklı daha tanışmıyoruz ama ben hoşlanıyorum o dükkanlara gitmekten ..))) derken hepsi bir dükkan yapıldı. bu arada ben emekli olmuş boş zamanlarımda çarşı pazar dolaşır olmuştum.. Bir gün nasıl oldu bilmiyorum sohbet başladı aramızda ve arkadaşım oluverdi...))) Azmini ve hoşgörülü tavırlarını görünce başarısının sebebini anladım. Müşterisine yaklaşımı onun seçilmesine neden oluyor. Belki sıfır sermaye ile başladı belkide az bir destekle, işin maddi yönünü çok iyi bilmiyorum ama gönülden yapılan ve inanılan herşeyin sonunda başarı var bunu gördüm ben Eylem'de ve inanıyorumki dahada büyüyecek ...Tırnaklarıyla geldiği bu yerde ona başarılar diliyorum ve dahada büyümesine şahit olmak istiyorum.

Diğer başarı hikayesi Hülya arkadaşımdan oda hobi olarak yaptığı işi meslek haline getirdi. Bir hafta sonu gittiği pasta kursu onu buralara getirdi diyebilirim. El emeği ürünlerine müşteriler buldu. Evden yaptığı bu iş, onun kısa zamanda tanınmasına sebep oldu. Şimdi kendi deyimi ile tarçın kokulu bir dükkanı var ve Çan'da şu anda bir akım haline gelen, Günebakan Pasta Atölyesinden olmazsa olmaz ürünlerini yapmakla meşgul. Ama ne sıkıntılarla, ne emekle şimdiki hale geldiğine şahidim, buradan onu bir daha kutluyorum çünkü başka bir işi daha var Hülya'nın ve tüm gün o işte çalışıp, akşamları da pasta, kurabiye işiyle meşgul , yerel gazetede bir köşesi var yazıdklarını, gönlünden geçenleri paylaştığı ve pastalarını, kurabiyelerini paylaştığı bir de bloğu...))) nasıl yetişir bunca işe Allah gayret kuvvet versin de evinde boş boş oturup koca parasını nerede çarçur edeceğine karar veremeyenlere de örneklerin örneği...)))) Söylemeyi unuttum iki yakışıklının annesi ve çocuklarının her bir şeyi ile çok güzel ilgilenen onlara ayıracak zamanı her zaman yaratabilen bir enerjiye de sahip...ne diyeyim böyle olabilmek tanrı vergisi galiba...

Ben her ikisinide tanımaktan, onlarla sohbetten, enerjilerinden büyük bir keyf alıyorum... benim kazancım da bu olsa gerek diye düşünüyorum....

merserize.....

2011-04-07T23:27:00.000-07:00

bu yaz bunlar olacak galiba...

2011-04-06T13:42:00.000-07:00